Sertai komuniti Intraday di Telegram & WhatsApp untuk berita pasaran lebih pantas.
Ketua Majlis Keselamatan Negara Tertinggi Iran, Ali Larijani, disahkan terbunuh dalam serangan udara yang dikaitkan dengan operasi bersama Amerika Syarikat dan Israel.
Menurut laporan agensi berita separa rasmi Fars, Larijani, 67, maut ketika berada di kediaman anak perempuannya di pinggir timur Tehran. Menteri Pertahanan Israel, Israel Katz, turut mengesahkan kematian tersebut.
Larijani merupakan antara tokoh paling berpengaruh dalam struktur kuasa Republik Islam, dengan hubungan rapat bersama Ali Khamenei. Beliau memainkan peranan penting dalam membentuk dasar keselamatan negara serta strategi geopolitik Iran selama beberapa dekad.
Berasal daripada keluarga ulama berpengaruh selepas Revolusi Islam Iran 1979, Larijani dikenali sebagai figura pragmatik namun tetap tegas mempertahankan sistem pemerintahan teokratik negara itu.
Kariernya merangkumi pelbagai posisi strategik termasuk sebagai komander dalam Kor Pengawal Revolusi Islam ketika perang Iran-Iraq, ketua penyiar nasional, serta anggota Majlis Keselamatan Negara Tertinggi. Beliau juga berkhidmat sebagai Speaker Parlimen selama 12 tahun.
Sebagai orang dalam utama kepada kepimpinan tertinggi Iran, Larijani terlibat secara langsung dalam rundingan nuklear dengan Barat, pengurusan hubungan serantau serta menangani ketegangan domestik.
Walaupun dilihat lebih sederhana berbanding kelompok garis keras, beliau tetap dikaitkan dengan tindakan keras kerajaan, termasuk peranannya dalam penindasan protes besar-besaran yang mengorbankan ribuan nyawa dan membawa kepada sekatan oleh Washington.
Selepas konflik tercetus pada 28 Februari, Larijani merupakan antara tokoh terawal yang lantang mengkritik serangan terhadap Iran, sambil memberi amaran keras kepada mana-mana pihak yang cuba mencetuskan ketidakstabilan dalaman.
Kematian beliau dilihat sebagai tamparan besar kepada struktur politik Iran, khususnya dalam konteks perebutan kuasa selepas ketiadaan Ali Khamenei. Pengaruh semakin beralih kepada kumpulan ketenteraan seperti Pengawal Revolusi, sekali gus mengecilkan peranan pemain politik tradisional dalam landskap kuasa negara itu.
