Dalam sebuah wawancara di awal minggu, bekas Perdana Menteri, Dr. Mahathir Mohamad, telah menyeru Sarawak, yang kini diiktiraf sebagai negeri berpendapatan tinggi, untuk membantu negeri-negeri Malaysia yang lebih miskin dalam pembangunan mereka.
Dengan bajet Sarawak berjumlah RM11 bilion, jauh lebih tinggi daripada bajet Kedah yang hanya RM700 juta, Dr. Mahathir menekankan perlunya pengagihan kekayaan di kalangan negeri dalam rangka kerja persekutuan Malaysia.
Bank Dunia baru-baru ini telah mengisytiharkan Sarawak sebagai negeri keempat tertinggi dalam pendapatan negara kasar per kapita, dengan pendapatan sebanyak AS$16,560, meskipun kadar kemiskinan negeri ini berada pada 10.8%.
Melihat kepada pengisytiharan ini, Dr. Mahathir berpendapat bahawa memandangkan Sarawak telah mengatasi cabaran ekonomi sebelum ini, kini adalah gilirannya untuk memberikan sokongan kepada negeri-negeri yang kurang berkemampuan.
Mengkritik cadangan Dr.Mahathir dengan tegas, Premier Sarawak Abang Johari Openg dengan tegas mengatakan cadangan Dr. Mahathir sebagai “tidak munasabah.”
Beliau menegaskan bahawa keutamaan Sarawak pada masa ini adalah untuk meningkatkan taraf hidup rakyatnya sendiri, terutamanya mereka yang berada di kawasan luar bandar di mana banyak keperluan asas masih belum dipenuhi.
Berpegang pada prinsip “charity begins at home,” Abang Johari menekankan bahawa Sarawak menggunakan dana negeri itu sendiri untuk menaik taraf infrastruktur penting seperti sekolah.
Selain itu, penganalisis politik Profesor Datuk Dr. Jayum Jawan Empaling mengklasifikasikan usul Dr. Mahathir tersebut adalah tidak wajar.
Beliau merasa kecewa dan prihatin, menegaskan bahawa tanggungjawab tersebut seharusnya terletak pada pemimpin negeri yang lebih miskin tersebut untuk meningkatkan produktiviti tadbir urus mereka dan bukannya bergantung kepada kekayaan Sarawak.
Jayum menegaskan bahawa adalah amat penting bagi negeri-negeri tersebut untuk berdiri di atas kaki sendiri dan berusaha gigih untuk mencapai kejayaan, bukan hanya menantikan bantuan dari pihak lain.
Beliau menekankan bahawa walaupun Sarawak telah mencapai kejayaan di bawah kepimpinan yang berkesan, banyak negeri di Semenanjung Malaysia telah jauh ketinggalan dalam pembangunan akibat pengurusan yang lemah.
Perbincangan ini menyerlahkan pandangan yang berbeza dan membuka persoalan: Mengapa Sarawak yang dicadangkan untuk membantu negeri miskin, sedangkan tanggungjawab ini lebih wajar dipikul oleh negeri persekutuan?
